ಹತ್ತಂಕಣದ ಮನೆ ಜನರಿಲ್ಲ ದನವಿಲ್ಲ
ಹಳತು ಬದುಕಿನ ಕತೆಯ ಸಾರಿ ಹೇಳುತಿದೆ
ಹಳೆಯ ಬಾಸಿಂಗ ತೊಟ್ಟು ಬೀಗಿದ್ದ ಕೋಳ್ಕಂಬ
ಒಡೆದ ಹೆಂಚಿನ ನಡುವೆ ತಲೆಚಾಚಿ ಬಾಗಿದೆ
ಧೂಪದೀಪಗಳಿಲ್ಲ ಒಳಗೆ ಸುಪ್ತ ಸಪ್ಪಳ
ಮುರಿದ ಬಾಗಿಲು ಬಲೆಯ ಆಸರೆಯ ಕೇಳಿದೆ
ಮಳೆಗೆ ಸೋರುತಿದೆ ಬಿಸಿಲು ಒಳ ಇಣುಕುತಿದೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆ ಬೆತ್ತಲಾಗಿದೆ
ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನ ಕುಸುರಿ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಸಿ ಕಪ್ಪಾಗುತಿದೆ
ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ಬಾಗಿಲ ಮೆಟ್ಟು ಮಸುಕಾಗುತಿದೆ
ಕವಳದ ತಾಟು ಇಸ್ಪೀಟು ಗಿಳಿಗುಟ್ಟ ಇಂದಿಲ್ಲ ಹೊರಜಗುಲಿಯು ಪಟವಿಲ್ಲದೆ ಭಣಗುಡುತಿದೆ
ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ದುಃಖದಲಿ ಹೆಗಲಾಗಿ
ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ಮನೆಯ ಮರೆತು ಹೊರಟರೇ?
ಕಾಂಚಾಣ ಕರೆಯುತಿದೆ ಹಳ್ಳಿ ಹೊರಗೋಡುತಿದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಜನ ಹೊರಟಿಹರು ಶಹರದೆಡೆಗೆ
ದಾಸಾಳ ಕರವೀರ ನಂಜಾಟ ಮಲ್ಲಿಗೆಯು
ಸುಮಪಾರಿಜಾತ ಮನೆಯ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಇಂದು
ಅಂಗಳದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಹುದು ಸೋಣೆಗಿಡ
ಕಳೆ ಬೆಳೆದು ಸುತ್ತರಿದು ಬಾಯ್ತೆರೆದು ನಿಂತಿದೆ
ದಶಕಗಳು ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿಯುತ್ತ ನುಣುಪಾದ
ಸರಗೋಲಿಗೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಬಳ್ಳಿಗೆ ವರುಷವಾಗಿದೆ
ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಕೆಂಪನೆ ದಾರಿ ಉಳಿದಿಹುದೊಂದು ಹಳೆಮನೆಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ
